دل دیوونه

روز به روز دورتر

می‏شود آسمان، طفلکی

باران خسته می‏شود

...

سالها

کوچه

برای رهگذر خاطره بود

یاد آن کوچه

و آن رهگذر خسته

بخیر...

آدم فکر می کند تمام می شود ولی...

تا همیشه

یک کاش کوچک

برای آدم می ماند

که بگذارد

روی طاقچه ی دلش

"تو" را

آنقدر می خواهم

که از توان حرفهایم بیرون است...

وقتی که از تو حرف می زنم

همه فعل هایم ماضی هستند

ماضی بعید

ماضی خیلی خیلی بعید . . .

کمی نزدیک تر بنشین

دلم برای یک حال ساده تنگ است !

هیچ چیز تکرار نمی شود

و عمر به پایان می رسد

پروانه

بر شکوفه ای نشست

و رود

به دریا پیوست .

احمدشاملو

لحظه ای با من باش .

بی نجوای انگشتانت

جهان از هر سلامی

خالی ست .

تو مثل یادٍ بازیٍ من

تو کوچه های پیر و خاکی

هنوزم برای من عزیز و پاکی

تو نزدیکی که ماهی ها به سمت خونه برگشتن

به عشقت راه دریا رو بازم وارونه برگشتن . . .